'Mia' staat niet meer op 1 in de jaarlijkse verkiezing van de 100 beste Belgische liedjes van Radio 1. Na vier jaar hegemonie van Gorky (zoals ze indertijd nog heetten) heeft Jacques Brel met 'Ne me quitte pas' de fakkel overgenomen. Als je 't mij vraagt een veel betere titel om de keuze van de Radio 1-luisteraars te rechtvaardigen in het buitenland. Welke niet-Vlaming kent nu 'Mia' als hij er geen rectale opening van verstaat? Dat is met 'Ne me quitte pas' wel anders. Brel wordt gelukkig in alle landen geprezen en gerespecteerd.
Alleen had het ook 'Marieke', 'Vesoul', 'La chanson des vieux amants' of 'Voir un ami pleurer' mogen zijn. En mijn echte favoriet is eigenlijk 'Le plat pays'.
Avec la Mer du Nord pour dernier terrain vague
Et des vagues de dunes pour arrêter les vagues
Et de vagues rochers que les marées dépassent
Et qui ont à jamais le cœur à marée basse
Avec infiniment de brumes à venir
Avec le vent de l'est, ecoutez-le tenir
Le plat pays qui est le mien
Dankzij mevrouw Schepers, die ons twee jaar geleden, in het vijfde, deze tekst voorschotelde mét een goede inhoudelijke vertaling!
(Dit fragment is trouwens grotendeels afgekeken van het internet, want ik ken enkel de eerste twee regels.)
Hier vind je de volledige lijst en kan je alle honderd nummers herbeluisteren.
23 december 2006
22 december 2006
Woord van de dag (9)
In Lelieblank, scharlakenrood (oorspronkelijk 'The crimson petal and the white') staan voldoende Woorden van de Dag om evenveel dagen te voorzien van een dergelijk woord als dat er pagina's zijn (944). Jammer genoeg leest het boek, ondanks de soms ietwat bestofte zinnen, als een trein en heb ik vandaag alweer vijf of zes hoofdstukken en honderd pagina's achter de kiezen. Eén woord vergeet ik echter niet licht: antimakassar, wat zoveel betekent als een kanten vod die in de tijden van weleer op zetels lag om de makassar (haarolie) niet tegen de zetel te laten plakken. Die antimakassars moeten dus uiterst vettige todden (nog zo'n woord uit Lelieblank, scharlakenrood) geweest zijn, maar in vergelijking met de hoerenkasten en hun inwoners, die talrijk flaneren, floreren en fluctueren in dit boek, valt zo'n lor nog wel mee.
U ziet het: Lelieblank, scharlakenrood van Michel Faber is een boek dat u in één ruk (zonder ondergordelige bijbedoelingen) wilt uitlezen, althans, ik toch. Moest ik deze turf niet uitgelezen krijgen vóór 15 januari - wat zeer onwaarschijnlijk is - dan gaat hij mee naar Praag en Tallinn en dan stuur ik hem wel per luchtpost terug naar de bibliotheek. Met een schoon kerstkaartje erbij met Prejeme Vam Vesele Vanoce of Haeid jõulupuehi erop.
Of wat een boek al niet teweeg kan brengen...
U ziet het: Lelieblank, scharlakenrood van Michel Faber is een boek dat u in één ruk (zonder ondergordelige bijbedoelingen) wilt uitlezen, althans, ik toch. Moest ik deze turf niet uitgelezen krijgen vóór 15 januari - wat zeer onwaarschijnlijk is - dan gaat hij mee naar Praag en Tallinn en dan stuur ik hem wel per luchtpost terug naar de bibliotheek. Met een schoon kerstkaartje erbij met Prejeme Vam Vesele Vanoce of Haeid jõulupuehi erop.
Of wat een boek al niet teweeg kan brengen...
21 december 2006
Woord van de dag (8)
Lang geleden dat er nog eens een woord van de dag is gepost. Daarom gooi ik er vandaag eentje op het net:
Aagt.
Een aagt is een zure soort appel, of een verkorte vorm van Agatha. Ik had de appel voor ogen. Een persoon van vrouwelijke kunne Aagt noemen, klinkt redelijk eigenaardig.
Waren ook nog in de running: sandelhout en kardemom. Pech voor hen, zij worden eerste en tweede eredame.
Aagt.
Een aagt is een zure soort appel, of een verkorte vorm van Agatha. Ik had de appel voor ogen. Een persoon van vrouwelijke kunne Aagt noemen, klinkt redelijk eigenaardig.
Waren ook nog in de running: sandelhout en kardemom. Pech voor hen, zij worden eerste en tweede eredame.
19 december 2006
15 december 2006
Tsjekken en Blauwvoeten
Nog exact een maand en dan zit ik voor het eerst in mijn leven op een vlieger. Tweemaal zelfs, want in de documenten die AFS me deze week toezond, staat dat ik om 14u40 vertrek in Zaventem en om 16u15 land in Praag. Daarna maak ik vanuit 'Tsjekkië', zoals ons vader het zo mooi weet te zeggen, van 19u30 tot 22u40 nog een vlucht, naar Tallinn.
Ook ben ik mooi ingeënt tegen tetanus, polio, difterie, hepatitis A, hepatitis B en buiktyfus. Voor dat laatste moet ik wel nog twee spuiten krijgen.
Ik hoop overigens dat de veelbesproken documentaire van de RTBf geen werkelijkheid wordt als ik in Võru zit. Stel je voor dat ik terug aankom op Zaventem in augustus en dat ik enkel het land weer in mag als ik de Romeinse, excuseer, Germaanse groet heb gebracht. Het zou wat zijn. Dan was het wel een voordeel dat mijn Deutschkenntnisse wellicht stevig aangescherpt zullen worden, aangezien mijn collega-vrijwilliger in Võru een Duitse is.
Ik denk in ieder geval dat ik zelfs in Võru minder last ga hebben van de winter (extreem koud) dan in België (extreemrechts).
Lendab Sinijalg-suula? Merel torm!
(Vliegt de Blauwvoet? Storm op zee!)
Ook ben ik mooi ingeënt tegen tetanus, polio, difterie, hepatitis A, hepatitis B en buiktyfus. Voor dat laatste moet ik wel nog twee spuiten krijgen.
Ik hoop overigens dat de veelbesproken documentaire van de RTBf geen werkelijkheid wordt als ik in Võru zit. Stel je voor dat ik terug aankom op Zaventem in augustus en dat ik enkel het land weer in mag als ik de Romeinse, excuseer, Germaanse groet heb gebracht. Het zou wat zijn. Dan was het wel een voordeel dat mijn Deutschkenntnisse wellicht stevig aangescherpt zullen worden, aangezien mijn collega-vrijwilliger in Võru een Duitse is.
Ik denk in ieder geval dat ik zelfs in Võru minder last ga hebben van de winter (extreem koud) dan in België (extreemrechts).
Lendab Sinijalg-suula? Merel torm!
(Vliegt de Blauwvoet? Storm op zee!)
11 december 2006
Papagoi
Deze middag had ik geen goesting meer om te gaan. Als je bedenkt dat het in Võru op dit moment 4° Celsius is, dat het er in de winter tot -30° wordt (met pakken sneeuw), dat Esten geen sociale mensen schijnen te zijn en dat mijn voeten in Houthalen al haast van mijn benen afvriezen in bed, wat ga ik er dan doen, buiten in de sneeuw liggen kleumen?
Dat dacht ik dus. Maar intussen is mijn goesting weer terug. Want ik zal er niet veel tijd hebben om in de sneeuw te liggen kleumen, aangezien mijn werkdag er begint om 7 uur 's morgens en eindigt rond 17-18 uur 's avonds. Dus ben ik met een blij gemoed Nederlandstalige kinderliedjes beginnen vertalen. Ze zullen wel nog eens moeten nagekeken worden als ik eens fatsoenlijk Eesti kan praten, want wie weet hoeveel fouten erin te vinden zijn.
Papagoi, kus sina oled?
Ii-ja, dii-ja
Mina olen siin, madam
Ii-ja, dii-ja
Mina söösin minu toit
Aga ma ei joosin minu jook
Ii-ja dii-ja bumm!
En er lopen beren (karud), wasberen (pesukarud), everzwijnen (metssigad) en elanden (hirvid) rond in Estland. In de lente en zomer toch. Dus waarom zou ik niet gaan?
18 november 2006
Spaak
Gisteren had ik de eer om de allereerste voorstelling van de 'Spaak'-tournee van Kommil Foo te zien. Luidop gelachen en met krampen in m'n kaken terug naar huis gefietst. Dat komt ervan als je naar een voorstelling gaat kijken met goede muziek, ingenieuze teksten en gewoon heel grappige acts.
Vanavond treden Mich en Raf Walschaerts nog eens op in het CC Casino (voor een Italiaan betekent dat CC Hoerenkast, maar dat wist u al, zeker?). Niet te missen! Alleen spijtig dat die voorstelling al is uitverkocht.
Om die arme, zwaar getalenteerde jongens te steunen, plak ik hieronder de volledige agenda in België. Dan gaat u maar kijken in Gistel, Alsemberg of Berlare.
november 2006
vr 17 Houthalen-Helchteren CC Houthalen-Helchteren 011 890 700
za 18 Houthalen-Helchteren UITVERKOCHT !
zo 19 St Lievens-Houtem De Fabriek 053 60 72 35 UITVERKOCHT !
do 23 Hamme CC Ter Vaart 052 48 09 48
vr 24 Hamme UITVERKOCHT !
za 25 Aarschot CC ’t Gasthuis 016 56 48 24 UITVERKOCHT !
zo 26 Vilvoorde CC Vilvoorde 02 255 46 90 UITVERKOCHT !
do 30 Evergem CC Stroming 09 358 51 00 UITVERKOCHT !
december 2006
vr 01 Evergem UITVERKOCHT !
za 02 Evergem UITVERKOCHT !
zo 03 Gistel CC Zomerloos 059 27 98 71 www.gistel.be
do 07 Overijse CC Den Blank 02 687 59 59
vr 08 Overijse UITVERKOCHT !
za 09 Bilzen CC De Kimpel 089 51 95 30
zo 10 Bilzen
do 14 Aartselaar CC ’t Aambeeld 03 877 28 75
vr 15 Aartselaar UITVERKOCHT !
za 16 Alsemberg CC De Meent 02 359 16 00
zo 17 Alsemberg
wo 20 Lokeren CC Lokeren 09 340 50 56 UITVERKOCHT !
do 21 Lokeren UITVERKOCHT !
vr 22 Maaseik CC Achterolmen 089 56 99 56 UITVERKOCHT !
januari 2007
vr 19 Tessenderlo CC Het Loo 013 355 320
za 20 Tessenderlo
do 25 Leuven CC Leuven 016 20 30 20 UITVERKOCHT !
vr 26 Leuven UITVERKOCHT !
za 27 Merksem CC Merksem 03 641 62 10 UITVERKOCHT !
zo 28 Merksem
wo 31 Leopoldsburg CC Leopoldsburg 011 34 65 48
maart 2007
do 15 Koksijde CC Koksijde 058 53 29 99
vr 16 Koksijde UITVERKOCHT !
za 17 Berlare CC Stroming 052 42 35 31
zo 18 Berlare
di 20 Hasselt CC Hasselt 011 229 933
wo 21 Hasselt
do 22 Wemmel CC De Zandloper 02 460 73 24 UITVERKOCHT !
vr 23 Dendermonde CC Belgica 052 20 26 26 UITVERKOCHT !
za 24 Dendermonde UITVERKOCHT !
wo 28 Lier Liers Cultuurcentrum 03 488 06 79
do 29 Lier
vr 30 Tielt CC Gildhof 051 402 935
za 31 Tielt
april 2007
za 21 Nekka-nacht “Boudewijn De Groot, 10 jaar later”
mei 2007
do 03 Blankenberge CC Casino 050 43 20 43
vr 04 Ieper CC Ieper 057 239 480
za 05 Ieper
zo 06 Halle CC Halle 02 365 94 05 UITVERKOCHT !
wo 09 Oudenaarde CC De Woeker 055 30 13 66
do 10 Oudenaarde
vr 11 Menen CC De Steiger 056 51 58 91
za 12 Lommel CC De Adelberg 011 55 35 11
do 17 Mechelen Stadsschouwburg org. CC Mechelen 015 29 40 00 UITVERKOCHT !
vr 18 Mechelen CC Mechelen 015 29 40 00 UITVERKOCHT !
za 19 Torhout CC Torhout 050 22 11 50
zo 20 Torhout
wo 23 Antwerpen Arenberg 070 22 21 92
do 24 Antwerpen
vr 25 Antwerpen
za 26 Antwerpen
zo 27 Antwerpen
do 31 Tienen CC De Kruisboog 016 81 28 20 UITVERKOCHT !
juni 2007
vr 01 Geraardsbergen CC Geraardsbergen 054 41 13 94
za 02 Gent NTGent
zo 03 Gent
do 07 Roeselare CC De Spil 051 265 700
vr 08 Roeselare
za 09 Turnhout CC De Warande 014 419 494 UITVERKOCHT !
zo 10 Turnhout
En voor meer info gaat u maar naar hun website.
Vanavond treden Mich en Raf Walschaerts nog eens op in het CC Casino (voor een Italiaan betekent dat CC Hoerenkast, maar dat wist u al, zeker?). Niet te missen! Alleen spijtig dat die voorstelling al is uitverkocht.
Om die arme, zwaar getalenteerde jongens te steunen, plak ik hieronder de volledige agenda in België. Dan gaat u maar kijken in Gistel, Alsemberg of Berlare.
november 2006
vr 17 Houthalen-Helchteren CC Houthalen-Helchteren 011 890 700
za 18 Houthalen-Helchteren UITVERKOCHT !
zo 19 St Lievens-Houtem De Fabriek 053 60 72 35 UITVERKOCHT !
do 23 Hamme CC Ter Vaart 052 48 09 48
vr 24 Hamme UITVERKOCHT !
za 25 Aarschot CC ’t Gasthuis 016 56 48 24 UITVERKOCHT !
zo 26 Vilvoorde CC Vilvoorde 02 255 46 90 UITVERKOCHT !
do 30 Evergem CC Stroming 09 358 51 00 UITVERKOCHT !
december 2006
vr 01 Evergem UITVERKOCHT !
za 02 Evergem UITVERKOCHT !
zo 03 Gistel CC Zomerloos 059 27 98 71 www.gistel.be
do 07 Overijse CC Den Blank 02 687 59 59
vr 08 Overijse UITVERKOCHT !
za 09 Bilzen CC De Kimpel 089 51 95 30
zo 10 Bilzen
do 14 Aartselaar CC ’t Aambeeld 03 877 28 75
vr 15 Aartselaar UITVERKOCHT !
za 16 Alsemberg CC De Meent 02 359 16 00
zo 17 Alsemberg
wo 20 Lokeren CC Lokeren 09 340 50 56 UITVERKOCHT !
do 21 Lokeren UITVERKOCHT !
vr 22 Maaseik CC Achterolmen 089 56 99 56 UITVERKOCHT !
januari 2007
vr 19 Tessenderlo CC Het Loo 013 355 320
za 20 Tessenderlo
do 25 Leuven CC Leuven 016 20 30 20 UITVERKOCHT !
vr 26 Leuven UITVERKOCHT !
za 27 Merksem CC Merksem 03 641 62 10 UITVERKOCHT !
zo 28 Merksem
wo 31 Leopoldsburg CC Leopoldsburg 011 34 65 48
maart 2007
do 15 Koksijde CC Koksijde 058 53 29 99
vr 16 Koksijde UITVERKOCHT !
za 17 Berlare CC Stroming 052 42 35 31
zo 18 Berlare
di 20 Hasselt CC Hasselt 011 229 933
wo 21 Hasselt
do 22 Wemmel CC De Zandloper 02 460 73 24 UITVERKOCHT !
vr 23 Dendermonde CC Belgica 052 20 26 26 UITVERKOCHT !
za 24 Dendermonde UITVERKOCHT !
wo 28 Lier Liers Cultuurcentrum 03 488 06 79
do 29 Lier
vr 30 Tielt CC Gildhof 051 402 935
za 31 Tielt
april 2007
za 21 Nekka-nacht “Boudewijn De Groot, 10 jaar later”
mei 2007
do 03 Blankenberge CC Casino 050 43 20 43
vr 04 Ieper CC Ieper 057 239 480
za 05 Ieper
zo 06 Halle CC Halle 02 365 94 05 UITVERKOCHT !
wo 09 Oudenaarde CC De Woeker 055 30 13 66
do 10 Oudenaarde
vr 11 Menen CC De Steiger 056 51 58 91
za 12 Lommel CC De Adelberg 011 55 35 11
do 17 Mechelen Stadsschouwburg org. CC Mechelen 015 29 40 00 UITVERKOCHT !
vr 18 Mechelen CC Mechelen 015 29 40 00 UITVERKOCHT !
za 19 Torhout CC Torhout 050 22 11 50
zo 20 Torhout
wo 23 Antwerpen Arenberg 070 22 21 92
do 24 Antwerpen
vr 25 Antwerpen
za 26 Antwerpen
zo 27 Antwerpen
do 31 Tienen CC De Kruisboog 016 81 28 20 UITVERKOCHT !
juni 2007
vr 01 Geraardsbergen CC Geraardsbergen 054 41 13 94
za 02 Gent NTGent
zo 03 Gent
do 07 Roeselare CC De Spil 051 265 700
vr 08 Roeselare
za 09 Turnhout CC De Warande 014 419 494 UITVERKOCHT !
zo 10 Turnhout
En voor meer info gaat u maar naar hun website.
10 november 2006
Shocking news
Toevallig beland zijnde op een webpagina van Het Parool kom ik te weten dat koningin Beatrix van Nederland zowel Burggravin van Antwerpen, Barones van Diest als Vrouwe van Steenbergen is.
Dat had ik nu nooit gedacht van die twee. Hoe dan ook, Amélie Mauresmo, Yasmine en tante Patty van The Simpsons zullen Beatrix en Steenbergen zeker opnemen in hun grote community. Ik wens de nieuwste geöutten in hun plaats al welkom!
Dat had ik nu nooit gedacht van die twee. Hoe dan ook, Amélie Mauresmo, Yasmine en tante Patty van The Simpsons zullen Beatrix en Steenbergen zeker opnemen in hun grote community. Ik wens de nieuwste geöutten in hun plaats al welkom!
06 november 2006
Nieuwe topspits bij KVC Westerlo!
Zondag 5 november 's avonds. Aangezien er niets interessanters op de buis is, gaat Kim ermee akkoord om naar Charleroi-Westerlo te kijken. We weten dat er bij Westerlo ene Bernd Evens speelt die een broer is van de vriend van een vriendin van mijn vriendin, maar we hebben 'm nog niet in close-up gezien. Ik begin me af te vragen of Evens nog wel bij Westel speelt, of hij geblesseerd is... tot ik de commentator zijn naam hoor noemen. Hij speelt dus niet rechts- maar linksachter. Elke keer als de bal naar de linkerflank gaat, maak ik Kim erop attent dat Evens wel eens in beeld zou kunnen komen, maar hij blijft steevast een klein mannetje. Enkel Ogunsoto, Delen en Wagemakers komen in close-up in beeld, zeg ik wat ontgoocheld tegen Kim. "Oh," antwoordt ze, "ik heb alleen nog maar Veralu gezien."
Zij kon ook niet weten dat Veralu de shirtsponsor van KVC Westerlo is. Maar als zowel een pikzwarte Nigeriaan als een Kempenaar dezelfde naam dragen, moet het daar een rare bedoening zijn...
Zij kon ook niet weten dat Veralu de shirtsponsor van KVC Westerlo is. Maar als zowel een pikzwarte Nigeriaan als een Kempenaar dezelfde naam dragen, moet het daar een rare bedoening zijn...
(Patrick Veralu Ogunsoto scoort en wordt gefeliciteerd door Jef Veralu Delen - foto's: photonews)
26 oktober 2006
Slof slof slof
Het is herfst en ik heb niks te doen, dus rijden Mijn Moeder en ik maar eens naar de Maaskant en zit ik voor het eerst in mijn leven kilometerslang naar bomen te staren. Voor u zich afvraagt of ik autistisch ben: het was de eerste keer en ja, ik ben nog steeds werkzoekende (en schrijnend lui). Ik had nochtans de Focus Knack bij en daarin stond een artikel over een tentoonstelling over Franquin, de onvolprezen tekenaar van Guust Flater (geniaal) en het legendarische boekje Zwartkijken (mogelijk nog genialer). Toch bemerkte ik voor het eerst bomen waarvan de top van de kruin al helemaal rood is, terwijl de onderste bladeren nog fris groen uitstralen. Mooi hé?
We rijden door Dilsen-Stokkem en aan het huis van Jos van Thei van Lène van nog iemand die ik vergeten ben, stopt moeder om Jos van Thei van Lène van u weet wel wie, die net buiten staat, te vragen achter recepten van zijn vader, die bakker was even verderop in de straat. Boh, recepten, dat heeft hij niet, die schreef hij nooit op. Maar in het hoofd zit het nog allemaal duidelijk en weer enkele knepen en truken rijker rijden we verder.
Als we even later stoppen aan de Lidl (rijmt op Fried'l), vraagt Mijn Moeder of ik mee binnen ga. Nee, ik blijf wel in de auto zitten - met de Focus Knack en Het verdriet van België ben ik wel een tijdje zo zoet als de marsepeinreep van de Hema die we hebben gekocht in... de Hema, juist. Had ik dat al gezegd?
Dan springt er plots een 'madam' met sterke zigeunerallures in mijn blikveld. Ze heeft zich van de bushalte 50 meter verder verwijderd en komt nu tergend langzaam met haar blik (haar ogen, geen collectebus) op oneindig aangesleft, zodat ik wel twijfel of ze op weg is naar onze glorieuze Ford Transit of naar het einde van de wereld.
Ze komt voor mij, zo blijkt, want ze loopt op haar dooie gemak rond de auto, staat met een respectabel ennui de vivre even stil voor het portier en klopt dan eens loom op het raam. Ik kijk en zij gebaart, maar ik versta er geen hol van. Ik doe de deur open en in vloeiend Nederlands met een vleugje Roemeens vraagt ze: "Hebt ge geen telefoon voor bellen voor vader voor hier voor komen voor halen?"
Nee, dat heb ik niet. Sorry.
En terwijl ze zo mogelijk nog langzamer terug naar haar moeder aan de bushalte sloft, graai ik naar de eerste de beste enveloppe en dito pen op het dashboard om deze onnavolgbaar poëtische conversatie op te schrijven. Zoiets mag niet verloren gaan voor het nageslacht, vindt u niet?
We rijden door Dilsen-Stokkem en aan het huis van Jos van Thei van Lène van nog iemand die ik vergeten ben, stopt moeder om Jos van Thei van Lène van u weet wel wie, die net buiten staat, te vragen achter recepten van zijn vader, die bakker was even verderop in de straat. Boh, recepten, dat heeft hij niet, die schreef hij nooit op. Maar in het hoofd zit het nog allemaal duidelijk en weer enkele knepen en truken rijker rijden we verder.
Als we even later stoppen aan de Lidl (rijmt op Fried'l), vraagt Mijn Moeder of ik mee binnen ga. Nee, ik blijf wel in de auto zitten - met de Focus Knack en Het verdriet van België ben ik wel een tijdje zo zoet als de marsepeinreep van de Hema die we hebben gekocht in... de Hema, juist. Had ik dat al gezegd?
Dan springt er plots een 'madam' met sterke zigeunerallures in mijn blikveld. Ze heeft zich van de bushalte 50 meter verder verwijderd en komt nu tergend langzaam met haar blik (haar ogen, geen collectebus) op oneindig aangesleft, zodat ik wel twijfel of ze op weg is naar onze glorieuze Ford Transit of naar het einde van de wereld.
Ze komt voor mij, zo blijkt, want ze loopt op haar dooie gemak rond de auto, staat met een respectabel ennui de vivre even stil voor het portier en klopt dan eens loom op het raam. Ik kijk en zij gebaart, maar ik versta er geen hol van. Ik doe de deur open en in vloeiend Nederlands met een vleugje Roemeens vraagt ze: "Hebt ge geen telefoon voor bellen voor vader voor hier voor komen voor halen?"
Nee, dat heb ik niet. Sorry.
En terwijl ze zo mogelijk nog langzamer terug naar haar moeder aan de bushalte sloft, graai ik naar de eerste de beste enveloppe en dito pen op het dashboard om deze onnavolgbaar poëtische conversatie op te schrijven. Zoiets mag niet verloren gaan voor het nageslacht, vindt u niet?
18 oktober 2006
Niks
En dan vragen ze: "Wat doet gij eigenlijk als ge nie studeert?"
Ja, wat doe ik dan? Slapen, eten, computeren, lezen?
Raamatud (boeken)
Angela's Ashes van Frank McCourt
Meneer Doktoor van Peter Vandekerckhove
Laulud (liedjes)
Arctic Monkeys - Mardy Bum
Bonnie 'Prince' Billy - I see a darkness
Goran Bregović - Ederlezi
Johnny Cash - I see a darkness
Bob Dylan - Like a rolling stone
Brian Eno - By this river
Mintzkov Luna - Mimosa
The Streets - Dry your eyes
Filmid (films)
La mala educación met Gaél García Bernal
La stanza del figlio van en met Nanni Moretti
Monty Python's And Now For Something Completely Different van en met o.a. John Cleese
The very best of Tommy Cooper (met dank aan Jan, die mij dit genie heeft leren kennen)
... en vele andere(n).
Dàt doe ik dus!
Ja, wat doe ik dan? Slapen, eten, computeren, lezen?
Raamatud (boeken)
Angela's Ashes van Frank McCourt
Meneer Doktoor van Peter Vandekerckhove
Laulud (liedjes)
Arctic Monkeys - Mardy Bum
Bonnie 'Prince' Billy - I see a darkness
Goran Bregović - Ederlezi
Johnny Cash - I see a darkness
Bob Dylan - Like a rolling stone
Brian Eno - By this river
Mintzkov Luna - Mimosa
The Streets - Dry your eyes
Filmid (films)
La mala educación met Gaél García Bernal
La stanza del figlio van en met Nanni Moretti
Monty Python's And Now For Something Completely Different van en met o.a. John Cleese
The very best of Tommy Cooper (met dank aan Jan, die mij dit genie heeft leren kennen)
... en vele andere(n).
Dàt doe ik dus!
(S)intriest
Ik ben van mijn geloof gevallen. Sinterklaas komt niet op zaterdag en zondag. De mannen van de KWB hebben een brief rondgestuurd om ons dit droeve nieuws mee te delen. Bestel een Sint, kies desnoods de kleur van Zijn baard, de smaak van Zijn witte handschoentjes en de aroma's van Zijn boxershort, maar als je Hem in het weekend op bezoek wil laten komen, zal het niet lukken. De Sint is dus blijkbaar eerst op bezoek gegaan bij de vakbond. Zou het de ACV zijn of de ABVV? Of misschien de ACLVB? (Volgens mij is het de ABVV: die rode mantel draagt hij niet voor niets.)
Vroeger was het een koud kunstje voor de Goedheilig Man om een kind of drie uit de pekel te halen en met Bison Kit weer aaneen te lijmen en tot leven te wekken, maar nu is Hij daar te oud voor. Vijf dagen in de week wat rotjung gaan bezoeken, ze allemaal over hun bol wrijven, zorgen dat Hij niet voor pedofilie wordt aangeklaagd en aan de deur (vanwaar Zwarte Piet ook de pepernoten smijt) commissies innen van de ouders van de overgelukkige kinderen, dat gaat nog, maar in het weekend? Dan rust Hij. De Schepper deed dat ook. Ja, alleen op zondag, maar de Sint is de Schepper ook niet.
Ik laat Hem alvast nooit meer op bezoek komen, ook niet door de week. Toon Hermans schiep al een precedent met zijn 'Snieklaas' en nu blijkt dat hij groot gelijk had.
Schijnheilige!
Vroeger was het een koud kunstje voor de Goedheilig Man om een kind of drie uit de pekel te halen en met Bison Kit weer aaneen te lijmen en tot leven te wekken, maar nu is Hij daar te oud voor. Vijf dagen in de week wat rotjung gaan bezoeken, ze allemaal over hun bol wrijven, zorgen dat Hij niet voor pedofilie wordt aangeklaagd en aan de deur (vanwaar Zwarte Piet ook de pepernoten smijt) commissies innen van de ouders van de overgelukkige kinderen, dat gaat nog, maar in het weekend? Dan rust Hij. De Schepper deed dat ook. Ja, alleen op zondag, maar de Sint is de Schepper ook niet.
Ik laat Hem alvast nooit meer op bezoek komen, ook niet door de week. Toon Hermans schiep al een precedent met zijn 'Snieklaas' en nu blijkt dat hij groot gelijk had.
Schijnheilige!
17 oktober 2006
Ik ga
Eindelijk bevestiging gekregen van Ave en Katleen: de Vlaamse en Estse nationale agentschappen hebben mijn project goedgekeurd. Ik zal er samenwerken met een Duitse, Dorothea.
Nu kan ik dus echt beginnen met Eesti te leren. Üks, kaks, kolm!
Nu kan ik dus echt beginnen met Eesti te leren. Üks, kaks, kolm!
06 oktober 2006
Daar alleen kan liefde wonen
Komend weekend is Anna Maria Nijs jarig. Anna Maria Nijs, dat is zoals A. F. Th. Van der Heijden en Ilja Leonard Pfeijffer: meerdere voornamen, dat straalt klasse uit. Nochtans is Anna Maria Nijs (zeg maar "Marija") gewoon een grootmoedertje dat in het Vinkenhof woont. Toevallig is ze ook nog de grootmoeder van Kim.
Een maand of twee geleden waren we eens in het Vinkenhof, net toen er een oudje jarig was en er ook een goochelaar optrad die doekjes, onze interesse en geld (bij het organiserende personeel) wegtoverde. Hij moet enig kind geweest zijn, want hij was duidelijk de leukste thuis.
Alle oudjes zaten in een halve cirkel rond de goochelaar, wiens enthousiasme ruimschoots dat van alle toeschouwers samen overtrof.
Eén dametje, wier leven al geruime tijd op rolletjes loopt, zat voor de enige uitgang in de zaal en moest daardoor voortdurend wijken voor bejaarden die zelfs met hun langzaam afbrokkelende verstand beseften dat ze nog beter af waren op de pot of in bed dan bij die klunzige schlemiel met zijn ninety minutes of fame. Ik had de eer om, telkens als er een oudje passeerde, de rolstoel van dit dametje te verplaatsen en terug naar voren te rollen. Nu ja, de "eer": ze riep telkenmale luid genoeg, zodat ik meteen mijn plichten kende.
Ik ging voor de vijfde keer zitten en dacht: "Hier kom ik nooit werken", toen ze weer vroeg of ik haar kon verplaatsen. Wat meer naar voor en naar rechts, naar die madam toe daar. "Die madam" was een uitgeteerd mensje met nauwelijks haar op haar hoofd en evenveel rimpels rond haar tandeloze mond als dat ze lentes had gekend.
Toen ik mijn opdracht vervuld had en het dametje bij "die madam" zat, boog ze met veel moeite haar lijf vol artrose voorover, tikte op de schouder van haar leeftijdgenote en neuzelde een typische oudevrouwtjesnaam. De aangesproken "madam" keek langzaam om en mijn gerolstoelde commandante zei: "Gelukkige verjaardag, hé."
Een maand of twee geleden waren we eens in het Vinkenhof, net toen er een oudje jarig was en er ook een goochelaar optrad die doekjes, onze interesse en geld (bij het organiserende personeel) wegtoverde. Hij moet enig kind geweest zijn, want hij was duidelijk de leukste thuis.
Alle oudjes zaten in een halve cirkel rond de goochelaar, wiens enthousiasme ruimschoots dat van alle toeschouwers samen overtrof.
Eén dametje, wier leven al geruime tijd op rolletjes loopt, zat voor de enige uitgang in de zaal en moest daardoor voortdurend wijken voor bejaarden die zelfs met hun langzaam afbrokkelende verstand beseften dat ze nog beter af waren op de pot of in bed dan bij die klunzige schlemiel met zijn ninety minutes of fame. Ik had de eer om, telkens als er een oudje passeerde, de rolstoel van dit dametje te verplaatsen en terug naar voren te rollen. Nu ja, de "eer": ze riep telkenmale luid genoeg, zodat ik meteen mijn plichten kende.
Ik ging voor de vijfde keer zitten en dacht: "Hier kom ik nooit werken", toen ze weer vroeg of ik haar kon verplaatsen. Wat meer naar voor en naar rechts, naar die madam toe daar. "Die madam" was een uitgeteerd mensje met nauwelijks haar op haar hoofd en evenveel rimpels rond haar tandeloze mond als dat ze lentes had gekend.
Toen ik mijn opdracht vervuld had en het dametje bij "die madam" zat, boog ze met veel moeite haar lijf vol artrose voorover, tikte op de schouder van haar leeftijdgenote en neuzelde een typische oudevrouwtjesnaam. De aangesproken "madam" keek langzaam om en mijn gerolstoelde commandante zei: "Gelukkige verjaardag, hé."
04 oktober 2006
Onzin van de dag (7)
Sinds Radio 1 zich prostitueert tot op het niveau van de commerciële zenders, krijgt ook elke rechtgeaarde radioliefhebber elk uur tien minuten reclame in de strot geramd. (Ik weet dat on-zenders als Q-Music erin slagen elke tien minuten reclame te laten horen, maar elk uur is ook al te veel.)
Als die van Citroën niet zingen op Radio 1, doen die van Telenet dat wel, en Vandenborre, SKM (Boomsesteenweg, Aartselaar) en de Federale komen keer op keer weer aanzetten met argumenten die even betrouwbaar zijn als pakweg de eed van trouw van Philip Dewinter aan het Belgische leger.
Maar speciaal voor de verkiezingen dokterde Alfa Romeo (zeg alfarooMEEoo, niet alfaROOmeeoo) een bedrieglijke strategie uit. "Vetrouw op uw gevoel en bel nu naar uw alfarooMEEooverdeler!" Dat is nogal een gevoel dat ze daar (langs welke weg?) injecteren, knal in je intuïtie. Vraag is echter of personen met het geld voor een alfarooMEEoo nog genoeg verstand hebben om zich niet te laten pakken door zo'n Italiaanse demagoog.
Maar als Bart P., televisiepresentator en net als Koen F., radiopresentator een overtuigd ha-haperaar, even later te horen is met een cover van 'I want you' van Bob Dylan, vergeef je Radio 1 meteen die tien horrorminuten. De smeerlappen.
Als die van Citroën niet zingen op Radio 1, doen die van Telenet dat wel, en Vandenborre, SKM (Boomsesteenweg, Aartselaar) en de Federale komen keer op keer weer aanzetten met argumenten die even betrouwbaar zijn als pakweg de eed van trouw van Philip Dewinter aan het Belgische leger.
Maar speciaal voor de verkiezingen dokterde Alfa Romeo (zeg alfarooMEEoo, niet alfaROOmeeoo) een bedrieglijke strategie uit. "Vetrouw op uw gevoel en bel nu naar uw alfarooMEEooverdeler!" Dat is nogal een gevoel dat ze daar (langs welke weg?) injecteren, knal in je intuïtie. Vraag is echter of personen met het geld voor een alfarooMEEoo nog genoeg verstand hebben om zich niet te laten pakken door zo'n Italiaanse demagoog.
Maar als Bart P., televisiepresentator en net als Koen F., radiopresentator een overtuigd ha-haperaar, even later te horen is met een cover van 'I want you' van Bob Dylan, vergeef je Radio 1 meteen die tien horrorminuten. De smeerlappen.
03 oktober 2006
Over worsten en windrichtingen
Steeds wordt duidelijker dat het Ests een totaal andere taal is dan het Nederlands. Er mogen dan wel gelijkenissen zijn, onder andere door de invloeden van het Duits (vorst is worst, kaart is kaart, kirik is kerk), toch gooien Esten het vaak (sageli) over een heel andere boeg (vöör) en doen ze dat nog poëtisch (luuleline) ook. Voor "op" of "boven" gebruiken ze het woord peal, wat zoveel betekent als "op het hoofd van". Voor "arm" en "hand" kennen ze maar één woord (käsi), en voor "been" en "voet" ook (jalg). Het werkwoord "hebben" kennen ze niet: ze gebruiken een vorm als mul on of sul on - "er is aan mij" of "er is aan jou".
Maar wat me nog het meest verbaasde, is dat zij geen vier, maar acht windrichtingen hebben. Wij kennen enkel noord, oost, zuid, west en dan woorden als zuidzuidoost en noordwesten, maar voor een Est hebben ook het noordwesten en het zuidoosten recht op een eigen naam. Põhi, kirre, ida, kagu, lõuna, edel, lääs, loe betekent dus noorden, noordoosten, oosten, zuidoosten, zuiden, zuidwesten, westen, noordwesten.
Er valt nog veel te leren.
Maar wat me nog het meest verbaasde, is dat zij geen vier, maar acht windrichtingen hebben. Wij kennen enkel noord, oost, zuid, west en dan woorden als zuidzuidoost en noordwesten, maar voor een Est hebben ook het noordwesten en het zuidoosten recht op een eigen naam. Põhi, kirre, ida, kagu, lõuna, edel, lääs, loe betekent dus noorden, noordoosten, oosten, zuidoosten, zuiden, zuidwesten, westen, noordwesten.
Er valt nog veel te leren.
01 oktober 2006
Uitroep van de dag (6)
Omstreeks negen uur elfendertig des avonds zich naar huis begevende en derhalve door de Hofstraat wandelende, bemerkte ik - tussen enkele formidabele bliksemschichten door - een vrouw die, geconcentreerd een telefoongesprek houdende en de desbetreffende telefoon tussen oor en schouder vastklemmende, probeerde een vuilniszak dicht te knopen teneinde tijdig in orde te zijn met betrekking tot de 's anderendaags passerende huisvuilophaaldienst.
Zij - de vrouw, want vuilniszak is mannelijk - had geen tijd om en passant elke voorbijganger (lees: enkel ik) te observeren, daar ze met een eenvoudige opwaartse beweging van het hoofd abrupt een einde zou gemaakt hebben aan haar paroles de nuit. Dit verklaart waarom zij dus na het uitvoeren van de erg onvrouwelijke taak van het vuilniszakdichtknopen plots een individu ontwaarde dat voorbijstapte en, rekening houdende met de alom groeiende maatschappelijke neiging tot angst voor alles-wat-niet-in-mijn-eigen-broekzak-zit en de vele films met zombies, spoken en ongedierte allerhande die zij wellicht al bekeken heeft met een maag vol schrik en flitsende gedachten, het nog niet zo onlogische 'Whoa!' uitstiet. Hierbij werd geen rekening gehouden met het hart van onderstaande, die, onbewust spook spelende, zich eveneens een aap schrok.
Daarop herviel zij meteen in rationaliteit en binnen de seconde werd mij al een verontschuldiging toegeblazen, na dewelke ik mijn weg naar huis vervolgde door de Huidevettersstraat (dat klinkt al een stuk minder vredig dan Hofstraat). Ondanks de toenemende paranoia geraakte ik alsnog heelhuids thuis, om u meteen het relaas te brengen. Heet van de naald!
Zij - de vrouw, want vuilniszak is mannelijk - had geen tijd om en passant elke voorbijganger (lees: enkel ik) te observeren, daar ze met een eenvoudige opwaartse beweging van het hoofd abrupt een einde zou gemaakt hebben aan haar paroles de nuit. Dit verklaart waarom zij dus na het uitvoeren van de erg onvrouwelijke taak van het vuilniszakdichtknopen plots een individu ontwaarde dat voorbijstapte en, rekening houdende met de alom groeiende maatschappelijke neiging tot angst voor alles-wat-niet-in-mijn-eigen-broekzak-zit en de vele films met zombies, spoken en ongedierte allerhande die zij wellicht al bekeken heeft met een maag vol schrik en flitsende gedachten, het nog niet zo onlogische 'Whoa!' uitstiet. Hierbij werd geen rekening gehouden met het hart van onderstaande, die, onbewust spook spelende, zich eveneens een aap schrok.
Daarop herviel zij meteen in rationaliteit en binnen de seconde werd mij al een verontschuldiging toegeblazen, na dewelke ik mijn weg naar huis vervolgde door de Huidevettersstraat (dat klinkt al een stuk minder vredig dan Hofstraat). Ondanks de toenemende paranoia geraakte ik alsnog heelhuids thuis, om u meteen het relaas te brengen. Heet van de naald!
28 september 2006
Bedenking van de dag (5)
Elio Di Rupo mag dan wel een watje zijn, hij is er toch eentje van staalwol.
27 september 2006
Mooi land
Zij was ook schoolverlater en dus ook op de infovergadering van de Vlaamse Dienst voor Aardappelen en Boterhammen, maar ze ging een jaar naar IJsland, werken, zei ze. (Als het met één hoofdletter geschreven was, zou ze ook nog gaan.)
Zij was een gebrilde onbekende, maar niet wereldvreemd, want ze was al in Estland geweest. Vorige winter. Min vijfentwintig. Koele mensen die traag ontdooien. Buiten Tallinn: niets, behalve 'dorpen' van vijf sovjetblokken. Maar het is een mooi land, zei ze. Veel succes, zei ze ook.
Hm. Is het dan zoveel beter in een land waar ze de juli's gaan halen in de Atacamawoestijn en de augustussen in Staffordshire?
Zij was een gebrilde onbekende, maar niet wereldvreemd, want ze was al in Estland geweest. Vorige winter. Min vijfentwintig. Koele mensen die traag ontdooien. Buiten Tallinn: niets, behalve 'dorpen' van vijf sovjetblokken. Maar het is een mooi land, zei ze. Veel succes, zei ze ook.
Hm. Is het dan zoveel beter in een land waar ze de juli's gaan halen in de Atacamawoestijn en de augustussen in Staffordshire?
25 september 2006
Kermis
Dranghekken. Minder lawaai dan je verwachtte. De geur van frieten. Zullen we frieten eten? Bekend volk. De geur van smoutebollen. Of smoutebollen? Schietende kinderen en botsende pubers. Paardenmest. De frieten ruiken beter. Geen 'kriebelmachine' meer waar ze vroeger stond. Wel een draak waar hij vroeger stond. Als het kermis is, moet je smoutebollen eten. Uitbaters met snorren en uitbaatsters met tatoeages. We kunnen anders ook maandag smoutebollen eten... Gekleurde vorkjes. Geluiden allerhande uit het lunapark. Of maandag een kermisfriet? Een stemmenplukkende burgemeester. Kim, die haar stem kwijt is. (niet aan de burgemeester) Het worden appelbeignets. Heimwee naar vroeger, toen alles nog spannend was. Nieuwe attracties aan spitstechnologische prijzen. Bloemsuiker op je kleren.
Thuis.
Thuis.
23 september 2006
Woord van de dag (4)
Als vader naar een woord zoekt dat hij vergeten is, weet je dat je weer een woord van de dag hebt...
En dat woord werd minaretten (hij bedoelde nectarines).
... De gelijkenis is dan ook treffend.
En dat woord werd minaretten (hij bedoelde nectarines).
... De gelijkenis is dan ook treffend.
12 september 2006
Eerste lezing volgens Jehovah
47 En het werd avond, en het werd nacht, en het werd ochtend en het was dinsdag.
HOOFDSTUK 16
1 En de Heer stuurde twee van Zijn boodschappers:
2 Mariëtte, de Spraakwaterval, dochter van Maryse, dochter van Maria, dochter van Huguette, dochter van Florine die uit de schoot van Eulalie van het rijke geslacht der Bocholtenaars ontsproten is,
3 en Carine, de Zwijgzame Rots, dochter van Francine, dochter van Elodie, dochter van Germaine, dochter van Maria van de Haspengouwse fruittelers.
4 En de Spraakwaterval vertelde honderduit over de pracht van de schepping en bracht alzo haar ziel en de ziel van de Heer tot bij de ongelovigen.
5 En de Zwijgzame Rots probeerde af en toe het woord te nemen en verviel dan in versprekingen, haperingen en gestotter en zij verloor alweer het woord aan haar metgezellin, de Spraakwaterval.
6 En de Spraakwaterval vroeg of de mensen al hadden nagedacht over het geloof, en de mensen zeiden ja. En zij keek verguld.
7 En de Spraakwaterval had een wratje op haar kin, maar dat deed niets ter zake, want dit wratje was een teken van haar lijdzame verleden waaraan de Heer in Zijn almachtige goedheid een einde had gemaakt.
8 En de Spraakwaterval probeerde de mensen warm te maken voor haar geloof, als wilde ze iemand uitnodigen om naast haar bij de open haard te komen zitten, waar geen plaats meer was aangezien zij er reeds alle plaats innam.
9 En de Spraakwaterval gaf de mensen een themaboekje over de Schepping en beloofde dat ze zou terugkomen, moesten er vragen rijzen bij de mensen, wier gedachten opengevouwd zouden worden als een tegen zeer schappelijke prijzen in een achterbuurt van Jiangxin gefabriceerde waaier.
10 En de Zwijgzame Rots stond erbij en keek ernaar.
11 En de mensen zagen dat het goed was.
HOOFDSTUK 16
1 En de Heer stuurde twee van Zijn boodschappers:
2 Mariëtte, de Spraakwaterval, dochter van Maryse, dochter van Maria, dochter van Huguette, dochter van Florine die uit de schoot van Eulalie van het rijke geslacht der Bocholtenaars ontsproten is,
3 en Carine, de Zwijgzame Rots, dochter van Francine, dochter van Elodie, dochter van Germaine, dochter van Maria van de Haspengouwse fruittelers.
4 En de Spraakwaterval vertelde honderduit over de pracht van de schepping en bracht alzo haar ziel en de ziel van de Heer tot bij de ongelovigen.
5 En de Zwijgzame Rots probeerde af en toe het woord te nemen en verviel dan in versprekingen, haperingen en gestotter en zij verloor alweer het woord aan haar metgezellin, de Spraakwaterval.
6 En de Spraakwaterval vroeg of de mensen al hadden nagedacht over het geloof, en de mensen zeiden ja. En zij keek verguld.
7 En de Spraakwaterval had een wratje op haar kin, maar dat deed niets ter zake, want dit wratje was een teken van haar lijdzame verleden waaraan de Heer in Zijn almachtige goedheid een einde had gemaakt.
8 En de Spraakwaterval probeerde de mensen warm te maken voor haar geloof, als wilde ze iemand uitnodigen om naast haar bij de open haard te komen zitten, waar geen plaats meer was aangezien zij er reeds alle plaats innam.
9 En de Spraakwaterval gaf de mensen een themaboekje over de Schepping en beloofde dat ze zou terugkomen, moesten er vragen rijzen bij de mensen, wier gedachten opengevouwd zouden worden als een tegen zeer schappelijke prijzen in een achterbuurt van Jiangxin gefabriceerde waaier.
10 En de Zwijgzame Rots stond erbij en keek ernaar.
11 En de mensen zagen dat het goed was.
De winnende jokercombinatie
De winnende jokercombinatie van maandag 11 september:
300
301
93
94
95
91
71
79
En het bijkomende nummer: 300.
Er zijn twee winnaars met elk negen juiste nummers. Zij krijgen nog enkele dagen vakantie.
300
301
93
94
95
91
71
79
En het bijkomende nummer: 300.
Er zijn twee winnaars met elk negen juiste nummers. Zij krijgen nog enkele dagen vakantie.
Op de kermis
Altijd Afwezige Klasgenote: "En, Ward, gaat ge nu naar Italië?"
"Neen."
"Wat gaat ge dan doen?"
"Naar het buitenland."
Altijd Afwezige Klasgenote: "Ah, naar Duitsland! Dat heb ik al horen vertellen, ja."
Zal ze ooit nog veranderen?
"Neen."
"Wat gaat ge dan doen?"
"Naar het buitenland."
Altijd Afwezige Klasgenote: "Ah, naar Duitsland! Dat heb ik al horen vertellen, ja."
Zal ze ooit nog veranderen?
07 september 2006
Woord van de dag (3)
Bij de audiofragmenten op VRTnieuws.net vond ik een reportage over de achteruitgang van de kerkuilpopulatie met de compleet irrelevante (en dus VTM-achtige) titel:
Tijd voor een oehoe-Erlebnis
Als het met de kerkuilen en oehoes al slecht gaat, wat gaat dat dan niet geven voor de koekoeks op eenige boomen?
Tijd voor een oehoe-Erlebnis
Als het met de kerkuilen en oehoes al slecht gaat, wat gaat dat dan niet geven voor de koekoeks op eenige boomen?
05 september 2006
Miek roelt
Miek is er niet meer bij. Na vele jaren trouwe dienst, zelfs nog langer dan sinds Mijn Oudste Zuster, is ze met pensioen gegaan. 'Miek' is niet enkel in bepaalde Limburgse regionen de verleden tijd van 'maken', het is ook een lerares Nederlands van het SPC (Schijnheilige-Prutserscollege, officieel: Sint-Pauluscollege), het instituut waar ik de laatste vier jaar heb gezeten.
Toen ik in het begin van het vijfde jaar te horen kreeg dat Miek mijn nieuwe lerares Nederlands zou worden, maakte dat geen grote indruk gezien de politiek-instructief ingrijpende veranderingen op school die meer aandacht eisten. Mijn Oudste Zus annex (naar eigen zeggen) Meter Zevenenzestig zei dat ik me kon verheugen met lessen van Miek in het vooruitzicht. Dat deed ik, met enige reserve.
Ik kan achteraf zeggen dat Miek soms gênant veel van het Nederlands hield. Zelfs voor iemand als ik leek het wat te onplatonisch. Aan de grens van de taal - die plaats waar anderen niet malen om een d of t meer of minder - begon Miek pas op te leven. Ze wist zichzelf bijna in extase te brengen door te vertellen over Beatrijs of Reinaert de Vos, terwijl de klas de analyses (lees: lyrische monologen) over eeuwenoude teksten aangreep om een toets voor een van de volgende uren te leren, stiekem briefjes te schrijven (W. naar K., K. terug naar W.) of simpelweg te slapen. Maar dat Miek een saaie leerkracht was, mag niet gezegd worden. De allure wekkend persoonlijk het woord 'enthousiasme' uitgevonden te hebben, stak ze ons qua levendigheid met haar (meer dan 50) jaren de loef af. Met verve.
Er werd wel eens gelachen met/over Miek. Ook door ondergetekende. Maar was het nu jaloezie omdat zij nóg veel meer van Nederlands hield? Of lag het eerder aan die fluistervink achter haar oorschelp, die fatsoenlijke communicatie met de klas verhinderde en waarvan niemand het bestaan mocht afweten, maar iedereen het wel afwist? In ieder geval had men wel respect voor haar - wat van andere leerkrachten niet altijd onomwonden beweerd kan worden.
Miek stuurde ons naar het theater. Ik ging naar L'Hafa (De kloof) van Union Suspecte en het werd de enige theatervoorstelling uit de derde graad die me beviel.
Miek deed ons lezen. Ik las voor het eerst Fahrenheit 451, The catcher in the rye (maar dan in het Nederlands) en De verborgen geschiedenis. Het tweede boek viel absoluut niet mee door de Hollandse vertaling, maar de twee andere staan nog steeds in mijn toptien van Beste Boeken Die Ik Ooit Heb Gelezen.
Miek deed ons spreken. Met wisselend succes: de Strebers Zoals Verwacht deden het goed (en daar reken ik mezelf bij), Die Griezelige Zwijgzame Jongen veel minder. Maar ze deed ons tenminste spreken.
Miek leerde ons het Nederlands kennen, van de kiem tot de navel. We 'vertaalden' oud-Nederlandse teksten - een van de fijnste opdrachten totnogtoe op school, we lazen heelder passages uit verscheidene Nederlandstalige hoogtepunten zoals hierboven al vernoemd en we leerden moeilijke woorden ontleden en begrijpen (van amanuensis tot numismatiek).
Miek zit nu waarschijnlijk thuis te bladeren in een woordenboek. Liefst etymologisch, niet te saignant, met knapperige bladzijden. Zoals ik ze ook het liefst heb. Of is ze naar haar Reporter Uit Het Midden-Oosten aan het luisteren?
Ik heb twee weken geleden Fahrenheit 451 gekocht bij De Slegte. Voor in Estland. Goeie boeken laat je niet liggen.
Toen ik in het begin van het vijfde jaar te horen kreeg dat Miek mijn nieuwe lerares Nederlands zou worden, maakte dat geen grote indruk gezien de politiek-instructief ingrijpende veranderingen op school die meer aandacht eisten. Mijn Oudste Zus annex (naar eigen zeggen) Meter Zevenenzestig zei dat ik me kon verheugen met lessen van Miek in het vooruitzicht. Dat deed ik, met enige reserve.
Ik kan achteraf zeggen dat Miek soms gênant veel van het Nederlands hield. Zelfs voor iemand als ik leek het wat te onplatonisch. Aan de grens van de taal - die plaats waar anderen niet malen om een d of t meer of minder - begon Miek pas op te leven. Ze wist zichzelf bijna in extase te brengen door te vertellen over Beatrijs of Reinaert de Vos, terwijl de klas de analyses (lees: lyrische monologen) over eeuwenoude teksten aangreep om een toets voor een van de volgende uren te leren, stiekem briefjes te schrijven (W. naar K., K. terug naar W.) of simpelweg te slapen. Maar dat Miek een saaie leerkracht was, mag niet gezegd worden. De allure wekkend persoonlijk het woord 'enthousiasme' uitgevonden te hebben, stak ze ons qua levendigheid met haar (meer dan 50) jaren de loef af. Met verve.
Er werd wel eens gelachen met/over Miek. Ook door ondergetekende. Maar was het nu jaloezie omdat zij nóg veel meer van Nederlands hield? Of lag het eerder aan die fluistervink achter haar oorschelp, die fatsoenlijke communicatie met de klas verhinderde en waarvan niemand het bestaan mocht afweten, maar iedereen het wel afwist? In ieder geval had men wel respect voor haar - wat van andere leerkrachten niet altijd onomwonden beweerd kan worden.
Miek stuurde ons naar het theater. Ik ging naar L'Hafa (De kloof) van Union Suspecte en het werd de enige theatervoorstelling uit de derde graad die me beviel.
Miek deed ons lezen. Ik las voor het eerst Fahrenheit 451, The catcher in the rye (maar dan in het Nederlands) en De verborgen geschiedenis. Het tweede boek viel absoluut niet mee door de Hollandse vertaling, maar de twee andere staan nog steeds in mijn toptien van Beste Boeken Die Ik Ooit Heb Gelezen.
Miek deed ons spreken. Met wisselend succes: de Strebers Zoals Verwacht deden het goed (en daar reken ik mezelf bij), Die Griezelige Zwijgzame Jongen veel minder. Maar ze deed ons tenminste spreken.
Miek leerde ons het Nederlands kennen, van de kiem tot de navel. We 'vertaalden' oud-Nederlandse teksten - een van de fijnste opdrachten totnogtoe op school, we lazen heelder passages uit verscheidene Nederlandstalige hoogtepunten zoals hierboven al vernoemd en we leerden moeilijke woorden ontleden en begrijpen (van amanuensis tot numismatiek).
Miek zit nu waarschijnlijk thuis te bladeren in een woordenboek. Liefst etymologisch, niet te saignant, met knapperige bladzijden. Zoals ik ze ook het liefst heb. Of is ze naar haar Reporter Uit Het Midden-Oosten aan het luisteren?
Ik heb twee weken geleden Fahrenheit 451 gekocht bij De Slegte. Voor in Estland. Goeie boeken laat je niet liggen.
04 september 2006
Woord van de dag (2)
Shabloon.
Waar: Kartonnen dozen voor Tupperware-kerstsjablonen, spuitmachine nr. 34, plastiekproductiebedrijf Plastruco, Centrum-Zuid 2037, Houthalen-Helchteren.
Wat: een geslaagde poging om me te doen geloven dat ik de Engelse vertaling van 'sjabloon' had geleerd.
Wat niet: de Engelse vertaling van 'sjabloon', maar een woord uit de NSdL (de Nieuwe Spelling der Laaggeschoolden).
[De juiste Engelse vertaling is trouwens template of stencil. ]
Waar: Kartonnen dozen voor Tupperware-kerstsjablonen, spuitmachine nr. 34, plastiekproductiebedrijf Plastruco, Centrum-Zuid 2037, Houthalen-Helchteren.
Wat: een geslaagde poging om me te doen geloven dat ik de Engelse vertaling van 'sjabloon' had geleerd.
Wat niet: de Engelse vertaling van 'sjabloon', maar een woord uit de NSdL (de Nieuwe Spelling der Laaggeschoolden).
[De juiste Engelse vertaling is trouwens template of stencil. ]
02 september 2006
Woord van de dag
Af en toe eens een Woord, Lied, Voorwerp... van de Dag kan Wonderen doen. (Voor onoplosbare problemen kunt u nog steeds terecht bij Dr. Phil.)
Vandaag een woord in eesti keel (de Estse taal)
Kind: laps
Kleinkind: lapselaps
Achterkleinkind: lapselapselaps
Vandaag een woord in eesti keel (de Estse taal)
Kind: laps
Kleinkind: lapselaps
Achterkleinkind: lapselapselaps
Mijn eerste blog
Om een beetje solidair te blijven met de minder oudere medemens, die zich dit schooljaar al één dag langdurig heeft verveeld tijdens onder het mom van 'ze zijn toch sociopedagogisch verantwoord' gevoerde kennismakingsspelletjes, open ik op 2 september mijn blog. Dan heb ik ook nog eens wat te doen.
Deze blog zal vooral gaan over de voorbereiding van mijn zeven maanden in Estland, maar ook over mijn (bij Adecco welhaast legendarische) manifeste werkschuwheid, het leven zoals het is (na vijftien jaar ononderbroken schoollopen) en had kunnen zijn.
Deze blog zal vooral gaan over de voorbereiding van mijn zeven maanden in Estland, maar ook over mijn (bij Adecco welhaast legendarische) manifeste werkschuwheid, het leven zoals het is (na vijftien jaar ononderbroken schoollopen) en had kunnen zijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)