'Mia' staat niet meer op 1 in de jaarlijkse verkiezing van de 100 beste Belgische liedjes van Radio 1. Na vier jaar hegemonie van Gorky (zoals ze indertijd nog heetten) heeft Jacques Brel met 'Ne me quitte pas' de fakkel overgenomen. Als je 't mij vraagt een veel betere titel om de keuze van de Radio 1-luisteraars te rechtvaardigen in het buitenland. Welke niet-Vlaming kent nu 'Mia' als hij er geen rectale opening van verstaat? Dat is met 'Ne me quitte pas' wel anders. Brel wordt gelukkig in alle landen geprezen en gerespecteerd.
Alleen had het ook 'Marieke', 'Vesoul', 'La chanson des vieux amants' of 'Voir un ami pleurer' mogen zijn. En mijn echte favoriet is eigenlijk 'Le plat pays'.
Avec la Mer du Nord pour dernier terrain vague
Et des vagues de dunes pour arrêter les vagues
Et de vagues rochers que les marées dépassent
Et qui ont à jamais le cœur à marée basse
Avec infiniment de brumes à venir
Avec le vent de l'est, ecoutez-le tenir
Le plat pays qui est le mien
Dankzij mevrouw Schepers, die ons twee jaar geleden, in het vijfde, deze tekst voorschotelde mét een goede inhoudelijke vertaling!
(Dit fragment is trouwens grotendeels afgekeken van het internet, want ik ken enkel de eerste twee regels.)
Hier vind je de volledige lijst en kan je alle honderd nummers herbeluisteren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten