Woord van de dag (14)

Västkustskt.

Of: de onzijdige Zweedse vorm voor 'van de westkust komend'. Zoals in 'Det här päron är västkustskt.' (Deze peer komt van de westkust.)
Een uitstekend voorbeeld om aan te tonen dat niet enkel Serviërs (Srpski), Polen (Szczebrzeszyn) en Tsjechen (čtvrť) goed zijn in medeklinkerstapels.

Anderzijds heb je ook woorden als 'ön i ån' (Het eiland in de rivier). 't Is allemaal get, zag Bet.

Estonia!

De kwalificatiegroepen voor het WK 2010 in Zuid-Afrika zijn gisteren geloot. Daarin enkele leuke affiches: Engeland komt opnieuw Kroatië tegen, het lieflijke land dat hen vorige week nog uit het EK 2008 hield (ten gunste van Rusland), Zweden en Denemarken mogen het nog eens tegen elkaar opnemen (hopelijk krijgen we weer zo'n leuke match als die 3-3 van enkele maanden geleden) en... België gaat sjotten tegen Estland! Whoehoew! Ik hoop dat ik de tijd en het geld vind om naar België-Estland te gaan kijken (of nog beter: Estland-België). In het vak van de Esten, welteverstaan. En dan maar supporteren voor Andres Oper, Mart Poom en nog enkele van die waardeloze pottenstampers.

De volledige groep:
Armenië (Armeenia)
België (Belgia)
Bosnië-Herzegovina (Bosnia-Hercegovina)
Estland (Eesti)
Spanje (Hispaania)
Turkije (Türgi)

Dat betekent dus concreet: 6 kritieke avonden in de cafés Hogar Español, Cheers en De puinhoop (België-Spanje, Spanje-België, België-Turkije, Turkije-België, Spanje-Turkije en Turkije-Spanje) en 2 zéér kritieke avonden in deze cafés (Turkije-Armenië en Armenië-Turkije). Als daar maar geen genocide van komt.

Spreuk 7

Je kunt beter in een hoekje op het dak wonen
dan in één huis met een vrouw die ruzie zoekt.
(Spr 21,9 en Spr 25,24)

Spreuk 6

Ga naar de mieren, luiaard,

kijk hoe ze werken en word wijs.

Hoewel er onder hen geen leider is,

geen aanvoerder, geen koning,

halen ze in de zomer voedsel binnen,

leggen ze in de oogsttijd een voorraad aan.

Hoe lang nog, luiaard, zul je blijven slapen,

wanneer kom je uit bed?

Nog even dan? Nog even slapen, nog een beetje rusten,

een ogenblik nog blijven liggen?

Armoede overvalt je als een struikrover,

gebrek slaat je neer als een bandiet.

(Spr 6,6-11)

Spreuk 5

De uitspraken van een rechtvaardige zijn als zuiver zilver,

de gedachten van een goddeloze zijn niets waard.

(Spr 10,20)

Maar zwijgen was toch goud?

Nu is het even genoeg. Volgende week zijn we er weer, met meer spreuken.

Woorden om niet te vergeten

Ik merk dat ik steeds meer en meer Estse woorden gewoonweg kwijtraak. Deze week kwam ik niet meer op 'otsima' ('zoeken') toen ik een brief naar Ave, godmother van het Estse vrijwilligersorgaan, schreef. Daarom maak ik nu een lijstje met woorden die te handig, te mooi of te Ests zijn om zomaar verloren te laten gaan.

praegune - momenteel
läbi - door
paistma - schijnen
läbipaistev - doorschijnend
kuulus - beroemd
hambahari - tandenborstel
mitte enam - niet meer
au - eer
ausõna - erewoord
rahu - vrede
arm(astus) - liefde
bussipilet - busticket
raske, keeruline - moeilijk
suurepärane - uitstekend
õueaiaäär - binnentuinrand
kuuuurijate töööö jäääärel - een werknacht voor maanonderzoekers aan de rand van het ijs
nisujahu - tarwebloem
laisk - lui
sääsk - mug (God, wat zou ik geld geven om nu door een Estse mug gestoken te worden)
Punamütsike - Roodkapje
pilv - wolk
põld - veld
majandus - economie
kirjandus - literatuur

Spreuk 4

Wie spottend neerkijkt op zijn vader
en zijn moeder ongehoorzaam is,
hem zullen de raven bij de beek de ogen uitpikken,
de gieren zullen zijn ogen opschrokken.
(Spr 30,17)

Ge zijt gewaarschuwd!

Spreuk 3

Een driftkop maakt snel ruzie,
een heethoofd gaat vaak over de schreef.
(Spr 29,22)

Spreuken: de Van Dale avant la lettre.

Bij de les

Ahja, aan Lieven en alle anderen die denken mij ooit eens te willen vereren met een doordeweeks bezoekje in Gent: dit is mijn lessenrooster voor het eerste semester.

Maandag: les van 10u tot 14u15
Duitse taalvaardigheid: Sprachlabor van 10u tot 11u15
Duitse taalvaardigheid: Übungen van 11u30 tot 12u45
Duitse taalvaardigheid: Vorlesung van 13u tot 14u15

Dinsdag: géén les van 10u tot 16u
Zweedse taalverwerving van 8u30 tot 9u45
...
Historisch overzicht van de wijsbegeerte van 16u tot 18u45 (tenzij ik naar de les van 13u tot 15u45 ga)

Woensdag: geen les
behalve eenmaal per maand: (rond de 20ste)
Duitse letterkunde: nicht-betreute Übungen van 16u tot 18u

Donderdag: géén les van 11u30 tot 13u
Overzicht van de historische kritiek van 8u30 tot 9u45
Zweedse taalverwerving van 10u tot 11u15
...
Duitse letterkunde: Vorlesung van 13u tot 15u45
Inleiding tot de voornaamste moderne literaturen van 16u tot 18u45

Vrijdag: les van 10u tot 14u15
Overzicht van de historische kritiek van 10u tot 11u15
Zweedse taalverwerving van 11u30 tot 12u45
Zweedse taalverwerving: taallabo van 13u tot 14u45

Spreuk 2

Zeg niet: ‘Ik zal dat kwaad vergelden,’
wacht op de HEER, hij zal je helpen.
(Spr 20,22)

Dat is lief van de Heer, hé? Meepesten.

Spreuk 1

Mijn cursus van wijsbegeerte (ten zeerste een interessant geheel van overtuigingen en de ontkrachtingen daarvan) wekte bij mij nieuwsgierigheid met betrekking tot de Spreuken uit het Oude Testament. Omdat daar een aantal (nu al dan niet politiek correcte) pareltjes tussen zitten, ga ik proberen om bijna dagelijks u een Spreuk voor te schotelen. De eerste luidt als volgt:

Wie onbesuisd is, handelt dwaas,
wie berekenend is, maakt zich gehaat.
(Spr 14,17)

(Of: hoe bekritiseer ik iedereen in een tweeregelig aforisme?)

Gedicht van de dag

Op een avond (Han G. Hoekstra)

Gij zijt er op een avond, want een vrouw
Liet u ontglippen aan haar moede schoot,
die onder pijnen opende en sloot –
bitter of blij over wat komen zou.

Gij zijt er, en der avonden getal
vermeerdert, en ge leeft wat leeft,
bij mens en dier, bij al wat adem heeft –
bitter of blij over wat komen zal.

Gij zijt er, en het leven leert zijn leer,
ge stoot er overal op goed en slecht,
op dingen waar men tot het eind voor vecht.
En op een avond zijt gij er niet meer.

Een verhaaltje...

... dat ik van internet geplukt heb. Ik heb het wel zelf vertaald, dus kan ik mezelf toch nog enige verdienste toeschrijven.

De verklaring van het leven
Op een dag schiep God de hond. God vertelde hem: "Je zal dag in dag uit aan de deur moeten zitten en blaffen naar iedereen die op bezoek komt of voorbijwandelt. In ruil daarvoor geef ik je een leven van twintig jaar."
De hond antwoordde: "Dat is een lang leven om te blaffen. Wat zou je ervan zeggen, mocht ik maar tien jaar leven en je de andere tien jaar teruggeven?" Daar had God wel oren naar.

De volgende dag schiep God de aap en vertelde hem: "Je zal dag in, dag uit de mensen moeten vermaken, kunstjes doen, ze aan het lachen brengen. In ruil daarvoor krijg je een leven van vijfentwintig jaar."
De aap antwoordde: "Vijfentwintig jaar om kunstjes te doen? Dat vind ik wat veel. Wat zou je ervan zeggen, mocht ik je tien jaar teruggeven, zoals de hond?" Daar had God wel oren naar.

's Anderendaags schiep God de koe en vertelde haar: "Je zal dag in, dag uit op het veld moeten zwoegen in de brandende zon, je zal moeten kalven en je melk afstaan aan de boer en zijn familie. In ruil daarvoor wil ik je een leven van wel zestig jaar geven."
De koe antwoordde: "Dat vind ik maar een zwaar leven om zestig jaar vol te houden. Wat zou je ervan zeggen als ik twintig jaar leef en de andere veertig teruggeef?" Daar had God nog wel oren naar.

De volgende dag schiep God de mens. Hij vertelde hem: "Eet, slaap, speel, trouw en geniet van het leven. Ik zal je twintig jaar geven."
De mens antwoordde: "Twintig jaar maar? Kan je mij die veertig van de koe, tien van de aap en tien van de hond er niet nog bij geven? Dan kan ik tachtig jaar leven."
"Goed," zei God, "je hebt erom gevraagd."

En daarom eten, slapen, spelen en genieten we de eerste twintig jaar van ons leven. De daaropvolgende veertig jaar zwoegen we in de brandende zon om onze familie te onderhouden. De daaropvolgende tien jaar doen we apenkunstjes om onze kleinkinderen te plezieren en de laatste tien jaar zitten we aan de voordeur en blaffen we naar iedereen.

Daar zijn we weer

't Is verdorie al bijna twee maanden geleden sinds ik hier nog iets heb gepost. Aeg lendab, zou men in mijn tweede vaderland zeggen. En nog ga ik hier niet veel zinnigs posten. Wel een overzicht van mijn activiteiten in augustus, september en oktober:

- donderdag 23 augustus: op kotjacht in Gent, een kot gevonden, maar afgehaakt na het zien van het contract
- donderdag 30 augustus: op kotjacht in Gent met Nele, niks gevonden (buiten een tante Alice-achtige kotbazin)
- donderdag 6 september: op kotjacht in Gent, niks gevonden
- donderdag 13 september: op kotjacht in Gent met vader, moeder en Mientje, diezelfde tante Alice tegen het lijf gelopen, door haar een uur geënter(tain)d worden, toch maar doorgegaan en een kot gevonden! Voor een van de meest schappelijke prijzen, recht (maar dan ook echt recht) tegenover een tramhalte, waar ik geen geluidsoverlast van heb, vlakbij de faculteit, de Spar en de krantenwinkel... Joepie!
- donderdag 20 september: installatie in mijn kot, wederom met vader, moeder en Mientje
- vrijdag 21 september: introductiedag
- En sinds maandag 24 september: het harde leven van een student in Gent ondergaan. Daarbij horen:
- het filmfestival veelvuldig bezoeken (vijfmaal volstaat voor dit jaar)
- bonnetjes uit de Guidogids in die mate gebruiken, dat ik al meer papier heb uitgegeven dan een land als Uganda op een jaar kan produceren
- regelmatig op en af treinen naar het idyllische Limburg, omwille van huwelijken, verjaardagen en dergelijke. Me daarbij serieus opjagen in het klantonvriendelijke gedrag van de NMBS, hoewel dat zeer gemakkelijk is als je tijdens de spitsuren de trein neemt. Een voorbeeld:
Op vrijdagnamiddag zit je tussen Gent en Brussel met pendelaars, tussen Brussel en Leuven met studenten en tussen Leuven en Hasselt met VERDOMME VEEL studenten die allemaal platter praten dan ik en een rijkere papa hebben (of dat willen ze toch laten uitschijnen).
Op zondagavond sta je tussen Hasselt en Leuven met VERDOMME NOG MEER zittende studenten die allemaal platter praten dan ik en een rijkere papa hebben. Of dat toch willen laten uitschijnen. Tussen Leuven en Brussel is er kans om een zitplaats te bemachtigen op vertoon van uw spierballen en zakmes. Tussen Brussel en Gent is het heerlijk rustig, maar dat is onvoldoende om nog een cursus open te slaan. But we luv tha NMBS, don' we?

Ik zal ook nog eens mijn filmlijst (rechts) bijwerken. Heb weer een aantal pareltjes gezien!
De groeten van aan de Leie,

uw dienaar

Woordenlijst van de dag (13)

Ok, ik ben terug en wel van Estland, waarover u uitgebreid heeft kunnen lezen op de hiernaast gelinkte Brussenblog, maar dat betekent niet dat ik meteen mijn bloggewoonten weer onder de arm heb genomen. Dat ga ik nu proberen te veranderen met een mooi Surinaams-Afrikaans lijstje van voor ons Zuid-Nederlanders grappig klinkende woorden:

Neusboter (Surinaams voor snot)
Kaalgatswem (Afrikaans voor naaktzwemmen)
Winkeltande (Afrikaans voor kunstgebit)
Armknie (Surinaams voor elleboog)

En zo kan je nog wel een tijdje doordoen...

Minu lapsed

Andra, Andreas, Egle, Egert, Josten, Robin, Ivor, Janely, Kärol, Ariete, Laura, Georg Henri, Martin, Ragnar, Rasmus, Mattias, Kätlin, Houlden Nikolaus, Sandra, Kristel... En de andere namen ben ik vergeten. Dat zijn mijn koters. Josten en Egle zijn het aanhankelijkst, Janely en Ariete het schattigst, Robin het luidruchtigst en Kärol is de slimste. Meer tijd heb ik voorlopig niet. Veel meer info is te vinden op http://brussensmeyers.blogspot.com en wat foto's op http://moosblom.waarbenjij.nu. Tšau!

Jetzt geht's los

Zo, de laatste voorbereidingen zijn achter de rug. Voor de laatste keer in mijn eigen bed geslapen, voor de laatste keer naar de Bronweg gefietst en terug, mijn Laatste Avondmaal genuttigd, voor de laatste keer vader, Tijl, Hannah, Karl, Dirk, oma, opa, tant, tante Wies... gezien. Cadeautjes gekregen: een volle toiletzak (met voldoende voedsel om met reden mijn tanden te poetsen), een receptendoos, een ietwat misbedeeld poppetje (maar wel lief), foto's... En toch zit hier iemand een stukje te schrijven die nog niet helemaal door heeft dat hij zeven maanden in het buitenland zal zitten.

Als ik bedenk dat Marieke in mei moet bevallen en dat ik er niet bij zal zijn, dan schiet me plots te binnen dat ik dat ik het dan wel al vier maanden moet hebben volgehouden in Estland of ik ben er wél bij. De federale verkiezingen: idem dito. Kims eerste finale examenuitslag ga ik ook maar via een of andere lijn of draad te weten komen - laat ons hopen dat Olifantje haar goed bijstaat.
Maar om alles goed te laten verlopen, heb ik toch bomma's gebedje mee. Ik draag vanaf nu al mijn zorgen op aan de aartsengel Michaël. En moest die het niet willen overnemen: ik heb de afgelopen dagen genoeg gejankt voor twee weken, dus tot einde januari zit ik al safe.

Mijn volgende bericht zal niet meer vanuit België gepost worden. Aldus: voor de laatste keer mijn blog aangepast op die goeie ouwe, trage, met tal van virussen besmette rotcomputer van thuis. Daag!

Het getal van het Beest

Wees op uw hoede als u het internet frequenteert. Duivels sluipen overal rond, likkebaardend als ze u, het nietsvermoedende slachtoffer, vrij zien rondstruinen. Uw dagen zijn geteld! Satan is alomtegenwoordig op het Net.
Ik zal over mezelf als een bescheiden, doch doorslaggevend voorbeeld uitweiden. Ik was op zoek naar Vlaamse verhalen en legendes om eventueel te gebruiken in Estland, zoals bijvoorbeeld Tijl Uilenspiegel of de Bokkenrijders. Ik dacht aan Reinaert de Vos en zocht wat meer info op de desbetreffende Wikipediapagina. Daar vond ik een link die me bracht naar een pagina over Numerologie en toen besefte ik reeds dat één mijner voeten - wellicht de linker - strop zat in de val van een slinkse internetduivel. Op de Numerologiepagina las ik wat we allen reeds weten: het getal 6 staat voor het onvolmaakte en het duivelse. (In het Ests zegt men tegen zes 'kuus' en tegen duivel 'kurat' - een huiveringwekkende overeenkomst. Nog meer bewijzen nodig?) Steeds dieper wegzakkend in het demonische drijfzand, belandde ik bij de numerologische theorieën dat er structuren in de aanslagen van New York en Madrid zitten: de aanslag op de WTC-torens was op 11 september 2001, 9/11. Het Amerikaanse noodoproepnummer is 911. Tussen 9/11 en de aanslagen in Madrid op 11 maart 2004 (3/11) zaten 911 dagen. Tussen de moorden op Pim Fortuyn (6 mei 2002 of 6/5/2002: 6+5=11) en Theo Van Gogh (2 november 2004, 2/11/2004) zaten 911 dagen. De aanslagen in Londen (7 juli 2004) kwamen 119 dagen na die in Madrid. U ziet: er kan geen toeval meer zijn.
Maar het ergste moet nog komen. Een attente geest zoekt na het verwerken van al deze gruwelijke data en berekeningen een dagteller op Google, dewelke ik hier vond. Ik rekende uit hoe oud ik, mijn ouders en mijn broers en zussen zijn, doch geen bijzonderheden drongen zich op. Toen berekende ik hoeveel dagen er passen tussen Kims geboortedag en vandaag: 6666! Ik keek na hoeveel dagen we samen zijn (voor de tweede keer): morgen 666! Tussen de dag dat we voor het eerst samen waren en mijn vertrekdatum, 15 januari, zitten 911 dagen! En als bloederige kers op de lijkwitte taart: vandaag ben ik met Kim een gsm gaan kopen om bereikbaar te kunnen zijn in Estland en inderdaad, Kims voorkeur ging uit naar de Nokia... 6060. Zoals elke numeroloog weet, mag je de nullen weglaten uit getallen. Ik ben er met open ogen ingetuind en heb dit toestel gekocht. Mijn lot is bezegeld, mijn laatste uur heeft geslagen. Aan allen die geen afscheid hebben kunnen nemen: het spijt me! Tot in de hel of, in het beste geval, het vagevuur!

Maar als ik morgen nog steeds berichten kan posten, dan zal die hele numerologie wel een vat vol baarlijke nonsens zijn.

En ook de RVA deed mee

Vandaag viel de goedkeuring vanwege de RVA voor gelijkstelling met wachttijd in de bus. Voor mijn ex-klasgenootjes die nog niet onzacht kennis hebben gemaakt met het harde leven van een werkloze (chips eten, films kijken en FIFA 06 spelen): dat wil zeggen dat mijn wachttijd als werkzoekende doorloopt als ik in het buitenland zit, omdat ik vrijwilligerswerk ga doen en dat getuigt van goede wil. Moest ik een diehard karottentrekker zijn, dan ging ik zeker geen onbezoldigd werk doen. Denken zij van de RVA toch.
Omdat mijn wachttijd doorloopt, geniet ik nog kinderbijslag en nadat de negen maanden wachttijd zijn verlopen, krijg ik een echte werkloosheidsuitkering. Reken maar dat ik er fier op ben dat ik de eerste van ons jaar ASO zal zijn die dan al een pree trekt!
Over pree gesproken: vandaag prei met melksaus gegeten en de melksaus heb ik helemaal zelf gemaakt! (Met aanwijzingen van Mijn Mammie natuurlijk.) Zeg nu nog eens dat ik niet klaar ben voor een leven on mijn eentje!

Ik kan trouwens al 32 werkwoorden naar het Ests vertalen. Harjuma, harjutama, kuulma, kuulama, naerma, naeratama, nutma, olema, tulema, sööma, jooma, jooksma, kasvetama, aitama, kirjutama, käima, laulma, magama, tegema, pesima, panema, jääma, ostma, oskama, lamama en nog enkele. R-E-S-T-E-C-P!

Woord van de dag (12)

Sinopel.
Voor iedereen die in zijn kindertijd alle prentenboeken over de middeleeuwen (toen nog met een Hoofdletter), ridders en burchten met veel plezier doorploegde, is dit geen vreemd woord. Het is voor die Uitverkorenen zelfs even bekend als keel, sabel en lazuur. Keel, sabel en lazuur zijn immers de heraldische benamingen voor rood, zwart en blauw; sinopel is groen en de benaming zou komen van het Griekse 'sinopis', een rode verf die men in de kolonie Sinop won.

Hoe komt hij er weer bij, vraagt u zich af? Als u niet meer zo met uw ogen rolt, zal ik het u vertellen. In de bibliotheek was ik vandaag op zoek naar een boek met zoekplaten van A3-formaat, dat ik in mijn jeugd regelmatig ontleende. In dit boek moest je op elk blad een indringer zoeken die zich in een burcht verstopt had en als opdracht had gekregen om de koning (of in ieder geval de gezagsdrager) te doden. Tot mijn grote treurnis bleek het boek onvindbaar, maar thuis heb ik na wat zoeken en graven in mijn geheugen en in de bibliotheekcatalogus de juiste titel gevonden: Kasteel dwars doorgesneden. U kunt zich niet voorstellen hoe vaak ik dat boek heb uitgeleend om alle details op elke pagina te vinden en dat was ik vandaag wederom van plan. Doch daar werd toch wel mijn eten beroet: het boek is uitgeleend. De snoodaard die het boek sinds 9 december thuis houdt, terwijl het toen al binnengebracht had moeten zijn, zal niet mals behandeld worden als ik 'm tegenkom!

Reistpas met gouden labelkes

Na acht lange werkdagen (niet alleen voor mij, maar wellicht ook voor de betrokken ambtenaren) wachten, heb ik eindelijk mijn reispas in de binnenzak van mijn jas zitten. Zo fier als een gieter loop en fiets ik nu door Houthalen, me bewust zijnde van de internationale allure die anderman ongetwijfeld van me kan aflezen! (Misschien een beetje overdreven, da's waar.)
Het mooie aan zo'n reispas is dat-ie van alle kanten (ook de binnenkant) is beveiligd tegen kopieën door duistere mensenhandelaren, besnorde louche types met Kazakstaanse tongval (Jagskemash!) en overdreven lachende sjerpdragers. (Dat zijn mensen die met sjerp sjieten.)
Schrik dus niet als u me in het komende halfjaar tegen het lijf loopt in Rusland, Wit-Rusland, Malawi of Patagonië: ik kan er geraken!

And now for something completely different: tevens heb ik Lelieblank, scharlakenrood uit; het boek gaat deze week wellicht nog terug naar de bibliotheek, dus wacht niet al te lang om het uit te lenen. Weet dat het boek zeker niet vervalt naarmate het einde vordert; integendeel, ik zeg u voorwaar, de laatste twee dagen heb ik zowat 250 van de 955 bladzijden verslonden. Lelieblank, scharlakenrood zal te vinden zijn in de 'toptienrayon', helemaal vooraan in de volwassenenafdeling, bij 'FABE' van Michel Faber. Maar dat wist u al, want als pientere bloglezer had u reeds langgeleden in de balk rechts van dit stukje de titel en uitvoerder zien staan. De eerste lener ontvangt een stempel van Minnie Mouse op zijn/haar rechterhand en een sticker van Suske of Lambik in het schriftje van vraagstukken of breuken! (Oh, die mooie kindertijd.)

Goed, ik begin hier weer te veel zever te verkopen, dus kappen is de boodschap. Nog even geef ik u mee dat ik, naast de essentiële voeding (bloedworst: verevorst, bloemkool: hapukapsas) al uw familieleden reeds in het Eesti kan benoemen, van neef (onupoeg of tädipoeg) over zwager (õemees) tot overgrootouders (vanavanavanemad). Brengt dus in groten getale uw ouderen en oir mee als u me bezoekt, ik stel ze gratis en voor niets voor aan de Võruse inboorlingen!

Oenen van de dag (10 en 11)

Na op de deur van de Top 1 (een kledingwinkel naast Flop 1, het gemeentehuis) gelezen te hebben dat er op 1 januari van 8u tot 10u op alles 70 procent korting werd gegeven, begaven Kim en ik ons op een (op Nieuwjaar toch) onchristelijk uur, halfnegen, via de veel te lange bergop (Schoon-Vlaams voor 'helling') ernaartoe.
Samen beleefden wij aldus ons eerste Oenmoment van 2007. De superkorting werd immers pas op 3 januari gegeven en niet op Nieuwjaar. Oeps.

Op 3 januari begaven we ons opnieuw op een onchristelijk uur (kwart voor acht) naar de Top 1, waar al een massaatje stond te dringen voor de deur.
Stipt om acht uur stormde iedereen naar binnen.
Om twintig over acht stonden we al in de rij aan de kassa.
Om twintig voor negen liet ik Kim alleen voor een gesprek in de Werkwinkel.
Om kwart over negen vond ik Kim terug in de rij.
Om twintig over negen liet Kim me alleen om een flesje water te gaan kopen in een naar eigen zeggen doodse Delhaize.
Om halftien vond Kim me terug in de rij.
Om twaalf uur gingen we buiten met drie broeken en een trui (en nog drie kledingstukken van Lomme, die niet langer kon blijven wachten in de rij) aan spotprijzen.
Vier uur lang hebben we dus in de Top 1 vertoefd. In een file om u tegen te zeggen. Waarom TV Limburg niet is komen filmen, is me nog steeds een raadsel.

No' maan, no' maan

Ahja, wist u trouwens al dat het meest innemende en machiavellistische creatuur van het noordelijk halfrond, met name Hannah (Moeder en Vaders totnogtoe enige kleinkind), al meer dan tweehonderd woorden kan brabbelen? Tot deze indrukwekkende lijst behoren onder andere 'lepel', 'oorbel', 'ter' (ster), 'maan' (banaan), 'maan' (maan) en 'no' maan' (nog maan). Ook 'Wajt' en 'Kim!' kan ze al allerschattigst uitspreken. En hoe doet de vis? Br'b.

Boodschap van algemeen nut

Zij die niet tot de familie behoren, wisten misschien nog niet dat de blograge ten huize Smeyers absolute hoogtepunten bereikt. (Geef maar toe dat u 'blog-rage' eerst als 'blo-grage' of zelfs 'BLO-garage' heeft gelezen!) Na mijn blog en die van mijn door zonnepanelen en begrotingstekorten geobsedeerde broer werd er ook een BrussenBlog opgericht. Die dient voor alle nieuwtjes van de brussen (broers en zussen) Smeyers. U vindt er vooral veel gezever van Lieven en mij, zolang de rest de geheimen van het bloggen nog niet geheel doorgrond heeft. Naar uw voorkeur:
a) allen daarheen!
b) wegblijven!