Daar alleen kan liefde wonen

Komend weekend is Anna Maria Nijs jarig. Anna Maria Nijs, dat is zoals A. F. Th. Van der Heijden en Ilja Leonard Pfeijffer: meerdere voornamen, dat straalt klasse uit. Nochtans is Anna Maria Nijs (zeg maar "Marija") gewoon een grootmoedertje dat in het Vinkenhof woont. Toevallig is ze ook nog de grootmoeder van Kim.

Een maand of twee geleden waren we eens in het Vinkenhof, net toen er een oudje jarig was en er ook een goochelaar optrad die doekjes, onze interesse en geld (bij het organiserende personeel) wegtoverde. Hij moet enig kind geweest zijn, want hij was duidelijk de leukste thuis.
Alle oudjes zaten in een halve cirkel rond de goochelaar, wiens enthousiasme ruimschoots dat van alle toeschouwers samen overtrof.
Eén dametje, wier leven al geruime tijd op rolletjes loopt, zat voor de enige uitgang in de zaal en moest daardoor voortdurend wijken voor bejaarden die zelfs met hun langzaam afbrokkelende verstand beseften dat ze nog beter af waren op de pot of in bed dan bij die klunzige schlemiel met zijn ninety minutes of fame. Ik had de eer om, telkens als er een oudje passeerde, de rolstoel van dit dametje te verplaatsen en terug naar voren te rollen. Nu ja, de "eer": ze riep telkenmale luid genoeg, zodat ik meteen mijn plichten kende.

Ik ging voor de vijfde keer zitten en dacht: "Hier kom ik nooit werken", toen ze weer vroeg of ik haar kon verplaatsen. Wat meer naar voor en naar rechts, naar die madam toe daar. "Die madam" was een uitgeteerd mensje met nauwelijks haar op haar hoofd en evenveel rimpels rond haar tandeloze mond als dat ze lentes had gekend.
Toen ik mijn opdracht vervuld had en het dametje bij "die madam" zat, boog ze met veel moeite haar lijf vol artrose voorover, tikte op de schouder van haar leeftijdgenote en neuzelde een typische oudevrouwtjesnaam. De aangesproken "madam" keek langzaam om en mijn gerolstoelde commandante zei: "Gelukkige verjaardag, hé."

Onzin van de dag (7)

Sinds Radio 1 zich prostitueert tot op het niveau van de commerciële zenders, krijgt ook elke rechtgeaarde radioliefhebber elk uur tien minuten reclame in de strot geramd. (Ik weet dat on-zenders als Q-Music erin slagen elke tien minuten reclame te laten horen, maar elk uur is ook al te veel.)
Als die van Citroën niet zingen op Radio 1, doen die van Telenet dat wel, en Vandenborre, SKM (Boomsesteenweg, Aartselaar) en de Federale komen keer op keer weer aanzetten met argumenten die even betrouwbaar zijn als pakweg de eed van trouw van Philip Dewinter aan het Belgische leger.
Maar speciaal voor de verkiezingen dokterde Alfa Romeo (zeg alfarooMEEoo, niet alfaROOmeeoo) een bedrieglijke strategie uit. "Vetrouw op uw gevoel en bel nu naar uw alfarooMEEooverdeler!" Dat is nogal een gevoel dat ze daar (langs welke weg?) injecteren, knal in je intuïtie. Vraag is echter of personen met het geld voor een alfarooMEEoo nog genoeg verstand hebben om zich niet te laten pakken door zo'n Italiaanse demagoog.

Maar als Bart P., televisiepresentator en net als Koen F., radiopresentator een overtuigd ha-haperaar, even later te horen is met een cover van 'I want you' van Bob Dylan, vergeef je Radio 1 meteen die tien horrorminuten. De smeerlappen.

Over worsten en windrichtingen

Steeds wordt duidelijker dat het Ests een totaal andere taal is dan het Nederlands. Er mogen dan wel gelijkenissen zijn, onder andere door de invloeden van het Duits (vorst is worst, kaart is kaart, kirik is kerk), toch gooien Esten het vaak (sageli) over een heel andere boeg (vöör) en doen ze dat nog poëtisch (luuleline) ook. Voor "op" of "boven" gebruiken ze het woord peal, wat zoveel betekent als "op het hoofd van". Voor "arm" en "hand" kennen ze maar één woord (käsi), en voor "been" en "voet" ook (jalg). Het werkwoord "hebben" kennen ze niet: ze gebruiken een vorm als mul on of sul on - "er is aan mij" of "er is aan jou".
Maar wat me nog het meest verbaasde, is dat zij geen vier, maar acht windrichtingen hebben. Wij kennen enkel noord, oost, zuid, west en dan woorden als zuidzuidoost en noordwesten, maar voor een Est hebben ook het noordwesten en het zuidoosten recht op een eigen naam. Põhi, kirre, ida, kagu, lõuna, edel, lääs, loe betekent dus noorden, noordoosten, oosten, zuidoosten, zuiden, zuidwesten, westen, noordwesten.
Er valt nog veel te leren.

Uitroep van de dag (6)

Omstreeks negen uur elfendertig des avonds zich naar huis begevende en derhalve door de Hofstraat wandelende, bemerkte ik - tussen enkele formidabele bliksemschichten door - een vrouw die, geconcentreerd een telefoongesprek houdende en de desbetreffende telefoon tussen oor en schouder vastklemmende, probeerde een vuilniszak dicht te knopen teneinde tijdig in orde te zijn met betrekking tot de 's anderendaags passerende huisvuilophaaldienst.
Zij - de vrouw, want vuilniszak is mannelijk - had geen tijd om en passant elke voorbijganger (lees: enkel ik) te observeren, daar ze met een eenvoudige opwaartse beweging van het hoofd abrupt een einde zou gemaakt hebben aan haar paroles de nuit. Dit verklaart waarom zij dus na het uitvoeren van de erg onvrouwelijke taak van het vuilniszakdichtknopen plots een individu ontwaarde dat voorbijstapte en, rekening houdende met de alom groeiende maatschappelijke neiging tot angst voor alles-wat-niet-in-mijn-eigen-broekzak-zit en de vele films met zombies, spoken en ongedierte allerhande die zij wellicht al bekeken heeft met een maag vol schrik en flitsende gedachten, het nog niet zo onlogische 'Whoa!' uitstiet. Hierbij werd geen rekening gehouden met het hart van onderstaande, die, onbewust spook spelende, zich eveneens een aap schrok.
Daarop herviel zij meteen in rationaliteit en binnen de seconde werd mij al een verontschuldiging toegeblazen, na dewelke ik mijn weg naar huis vervolgde door de Huidevettersstraat (dat klinkt al een stuk minder vredig dan Hofstraat). Ondanks de toenemende paranoia geraakte ik alsnog heelhuids thuis, om u meteen het relaas te brengen. Heet van de naald!