Deze middag had ik geen goesting meer om te gaan. Als je bedenkt dat het in Võru op dit moment 4° Celsius is, dat het er in de winter tot -30° wordt (met pakken sneeuw), dat Esten geen sociale mensen schijnen te zijn en dat mijn voeten in Houthalen al haast van mijn benen afvriezen in bed, wat ga ik er dan doen, buiten in de sneeuw liggen kleumen?
Dat dacht ik dus. Maar intussen is mijn goesting weer terug. Want ik zal er niet veel tijd hebben om in de sneeuw te liggen kleumen, aangezien mijn werkdag er begint om 7 uur 's morgens en eindigt rond 17-18 uur 's avonds. Dus ben ik met een blij gemoed Nederlandstalige kinderliedjes beginnen vertalen. Ze zullen wel nog eens moeten nagekeken worden als ik eens fatsoenlijk Eesti kan praten, want wie weet hoeveel fouten erin te vinden zijn.
Papagoi, kus sina oled?
Ii-ja, dii-ja
Mina olen siin, madam
Ii-ja, dii-ja
Mina söösin minu toit
Aga ma ei joosin minu jook
Ii-ja dii-ja bumm!
En er lopen beren (karud), wasberen (pesukarud), everzwijnen (metssigad) en elanden (hirvid) rond in Estland. In de lente en zomer toch. Dus waarom zou ik niet gaan?
11 december 2006
Papagoi
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten