Komend weekend is Anna Maria Nijs jarig. Anna Maria Nijs, dat is zoals A. F. Th. Van der Heijden en Ilja Leonard Pfeijffer: meerdere voornamen, dat straalt klasse uit. Nochtans is Anna Maria Nijs (zeg maar "Marija") gewoon een grootmoedertje dat in het Vinkenhof woont. Toevallig is ze ook nog de grootmoeder van Kim.
Een maand of twee geleden waren we eens in het Vinkenhof, net toen er een oudje jarig was en er ook een goochelaar optrad die doekjes, onze interesse en geld (bij het organiserende personeel) wegtoverde. Hij moet enig kind geweest zijn, want hij was duidelijk de leukste thuis.
Alle oudjes zaten in een halve cirkel rond de goochelaar, wiens enthousiasme ruimschoots dat van alle toeschouwers samen overtrof.
Eén dametje, wier leven al geruime tijd op rolletjes loopt, zat voor de enige uitgang in de zaal en moest daardoor voortdurend wijken voor bejaarden die zelfs met hun langzaam afbrokkelende verstand beseften dat ze nog beter af waren op de pot of in bed dan bij die klunzige schlemiel met zijn ninety minutes of fame. Ik had de eer om, telkens als er een oudje passeerde, de rolstoel van dit dametje te verplaatsen en terug naar voren te rollen. Nu ja, de "eer": ze riep telkenmale luid genoeg, zodat ik meteen mijn plichten kende.
Ik ging voor de vijfde keer zitten en dacht: "Hier kom ik nooit werken", toen ze weer vroeg of ik haar kon verplaatsen. Wat meer naar voor en naar rechts, naar die madam toe daar. "Die madam" was een uitgeteerd mensje met nauwelijks haar op haar hoofd en evenveel rimpels rond haar tandeloze mond als dat ze lentes had gekend.
Toen ik mijn opdracht vervuld had en het dametje bij "die madam" zat, boog ze met veel moeite haar lijf vol artrose voorover, tikte op de schouder van haar leeftijdgenote en neuzelde een typische oudevrouwtjesnaam. De aangesproken "madam" keek langzaam om en mijn gerolstoelde commandante zei: "Gelukkige verjaardag, hé."
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten