Zo, de laatste voorbereidingen zijn achter de rug. Voor de laatste keer in mijn eigen bed geslapen, voor de laatste keer naar de Bronweg gefietst en terug, mijn Laatste Avondmaal genuttigd, voor de laatste keer vader, Tijl, Hannah, Karl, Dirk, oma, opa, tant, tante Wies... gezien. Cadeautjes gekregen: een volle toiletzak (met voldoende voedsel om met reden mijn tanden te poetsen), een receptendoos, een ietwat misbedeeld poppetje (maar wel lief), foto's... En toch zit hier iemand een stukje te schrijven die nog niet helemaal door heeft dat hij zeven maanden in het buitenland zal zitten.
Als ik bedenk dat Marieke in mei moet bevallen en dat ik er niet bij zal zijn, dan schiet me plots te binnen dat ik dat ik het dan wel al vier maanden moet hebben volgehouden in Estland of ik ben er wél bij. De federale verkiezingen: idem dito. Kims eerste finale examenuitslag ga ik ook maar via een of andere lijn of draad te weten komen - laat ons hopen dat Olifantje haar goed bijstaat.
Maar om alles goed te laten verlopen, heb ik toch bomma's gebedje mee. Ik draag vanaf nu al mijn zorgen op aan de aartsengel Michaël. En moest die het niet willen overnemen: ik heb de afgelopen dagen genoeg gejankt voor twee weken, dus tot einde januari zit ik al safe.
Mijn volgende bericht zal niet meer vanuit België gepost worden. Aldus: voor de laatste keer mijn blog aangepast op die goeie ouwe, trage, met tal van virussen besmette rotcomputer van thuis. Daag!
15 januari 2007
Abonneren op:
Posts (Atom)